Öğrendiğim her yenide kendime sormadan edemiyorum; cehaletin farkındalığının verdiği endişeyi nasıl bertaraf edip, bilgi deryalarında huzurla kulaç atabilir insan?
Korkuyorum, açıldıkça artıyor derinlik ve kara daha da uzaklaşırken, kararan sularında kalakalıyor kara cahil bir adam bilgi deryasının, üstelik karar veremezken farkına varmanın mı yoksa varmamanın mı daha huzurlu olduğunun...

işte burada devreye cahil cesareti giriyor, bilgi senin bir şeyler yapmanı engellememeli.
YanıtlaSilbilginin çokluğunu anladıkça benim ne kadar azına sahip olduğum duygusu moralimi bozuyor
YanıtlaSil"Cehaletin farkindaliginin verdigi endise" kismi ile bahsettigin endise bilgi deryasinin sonsuzlugu karsisinda gorece hep cahil kalacak olan bizler icin duydugun endise mi, yoksa daha deryanin dahi farkina varamamis olan gercek cahillerin adina duydugun endise mi?
YanıtlaSilEger birincisiyse konu, o zaman oyle bir endiseye gerek yok, nitekim o deryanin sonsuzlugu karsisinda bizim bilgimiz hicbir zaman cehaletten ote gecemeyecektir. Dolayisiyla hayatini da adasan asamayacagin bir durum icin endise duymak yerine, her attigin kulacta arkana bakip halen sahilde guneslenmekte olan insanlara oranlaninca sonsuza yakinsayan bilginle gurur duymak, diger kulac atanlarin bir parcasi oldugunun, bir gun senin de en onde kulac atanlardan biri olma ihtimalinin bilincinde olmaktir sana keyif ve amac vermesi gereken.
Bilginin kisiye yadsinamaz katkisini bilip, bununla buyumek, her sabah uyandiginda "bugun dunden bir Tarik fazlayim" diyebilmek olmali bence sana huzur verecek olan :)
Yok ikincisiyse eger, onu da baska bir yorumda inceleyeyim :D
Birincisiydi. Yani o kadar yazdığın boşa gitmedi:) yalnız bu yorumun, yorumdan öte benimkinden daha iyi bir yazı olabilecek nitelikte olmuş:) ağzına saglik
YanıtlaSilEyvallah :)
Sil